میثم غلامپور در این گفتوگو با اشاره به نخستین اثر خود گفت: اولین کتابم «اعتصاب قلم» بود که درواقع پایاننامه دوره کارشناسی ارشد من محسوب میشد و دوستان سوره مهر محبت داشتند و چند سال بعد از دفاع، آن را در قالب کتاب منتشر کردند. به گفته او، بهدلیل رشته تحصیلی و دماوندیبودنش، بخش عمده مطالعات و پژوهشهایش به این منطقه اختصاص یافته و کتابهایش نیز در همین فضا شکل گرفتهاند.
وی درباره کتاب دوم خود توضیح داد: این کتاب اثری بینرشتهای در حوزه تاریخ و مردمشناسی است که در آن سراغ قدیمیهای دماوند رفته و پای صحبت آنها نشسته است. تمرکز این اثر بر فرهنگ سنتی، خوراک مردم دماوند و تغییرات آن در دهههای اخیر بوده و تلاش کرده است گفتههای سالخوردهگان شهر را ثبت و ضبط کند.
سرو سر به زیر
غلامپور در ادامه به کتاب «سرو سر به زیر» اشاره کرد و گفت: این کتاب زندگینامه مستند سردار شهید مجتبی کربلایی مهدی، از شهدای شاخص دماوند است و تجربهای بود که من را وارد فضای جدی حوزه دفاعمقدس کرد.
وی درباره کتاب «دماوند، شهر و قله» از مجموعه «از ایران چه میدانند؟» بیان کرد: این مجموعه به همت دفتر پژوهشی فرهنگی منتشر میشود و هر جلد آن به یک موضوع مرتبط با ایران اختصاص دارد. جلد مربوط به دماوند چکیدهای است از حدود یکدهه پژوهش من درباره این منطقه. حتی بخشی از کتاب «آشپزخانه» نیز در قالب یک فصل در این اثر ارائه شده است.
به گفته او، وقتی نگاه تاریخی میکنیم، میتوان با قاطعیت گفت که قله بخشی از دماوند بوده است. منطقه دماوند خیلی متفاوت از چیزی است که اکنون میبینیم. براساس منابع تاریخی، در گذشته جایی بین ری و طبرستان بوده است.
غلامپور سپس به کتاب «اردوگاه مخفی» پرداخت و گفت: این کتاب بازنویسی خاطرات خودنوشته محمدحسن میرزایی، از آزادگان شهر رودهن است که با همکاری بنیاد شهید دماوند انجام شد. راوی این خاطرات را تنها۳ ــ ۲ سال پس از دوران اسارت به نگارش درآورده و همین فاصله کم زمانی، موجب ثبت دقیق جزئیات شده است. نقش من در این اثر بازنویسی و تدوین خاطرات بود.
آقای داور، «پر پرواز»
وی درباره دو کتابی که تقریبا همزمان منتشر شدهاند، گفت: یکی از این آثار، کتاب آقای داور، خاطرات حجتالله گودرزی از چهرههای شاخص تاریخ ورزش دماوند است. برای نگارش این کتاب با چهرههای مختلف حوزه کشتی ازجمله محمدرضا طالقانی و هادی عامل گفتوگو شده تا مجموعهای درخور شأن این ورزشکار و شهر دماوند فراهم شود. کتاب دیگر پر پرواز روایت مستند زندگی شهید سیفالله اسماعیلی است که نگارش آن پس از کتاب «سرو سر به زیر» پیشنهاد و امسال منتشر شده است.
این نویسنده جوان با تأکید بر اهمیت پژوهش گفت: برای نگارش هر کتاب، چه درباره شهدا و چه موضوعات دیگر، مرحله تحقیق برای من اهمیت ویژهای دارد. در برخی آثار، با حدود ۴۰ تا ۵۰ نفر مصاحبه شده تا هیچ خاطرهای از قلم نیفتد، حتی اگر در حد چند جمله باشد. در کنار پژوهش، نگارش نیز برایم مهم است. تلاش میکنم آثار پژوهشی به شکلی روان، صمیمی و مستند روایت شود تا مخاطب بتواند با آنها ارتباط برقرار کند. روایتها براساس گفتهها تنظیم و تلاش شده فضاسازی مناسب و یکدست در متن ایجاد شود.
وی درباره روش کار خود توضیح داد: گفتوگو با افراد دارای خاطرات خاص معمولا به یک جلسه ختم نمیشود و گاهی چند بار انجام میشود تا ابهامها و تناقضها برطرف شود. اگر روایتی به قطعیت نرسد، یا از آن عبور شده یا به شکلی بیان میگردد که هم امنیت خاطره حفظ و هم روایت ارائه شود.